ENTREGA DE PREMIOS XOGO DE PISTAS

Despois de dúas semanas de intensa investigación detectivesca, remata o xogo de pistas sobre novela negra "Hai un cadáver na biblioteca" coa entrega de premios. A pesar de que se anotou moitísima xente, algúns fóronse desanimando polo camiño, pero aínda así chegaron bastantes ao final, e houbo que realizar un preguntón de desempate para o primeiro posto.

 1º PREMIO: grupo BIBLIOADICTAS, formado por:


- Andrea Garrido Ríos

- Miriam Pumar Otero


2º PREMIO: grupo PITINHAS, formado por:


- Uxía Varela Expósito.

- Lucía Álvarez Vilela

 

3º PREMIO: grupo ZIPI Y ZAPE, formado por:


- Ana Ayude Puga

- Elisa Ares Turrado

Os premios consistiron en vales para mercar libros, música, pelis, material escolar... en establecementos da vila. Tamén hai un premio especial para os que participaron máis dun 50 % , que consistirá nunha viaxe para ver unha película.




Parabéns ás gañadoras polo ben que o fixeron e a todos e todas @s que o intentaron.

24 de febreiro, Día de Rosalía de Castro

O 24 de febreiro está recollido oficialmente como Día de Rosalía de Castro pola Consellería de Cultura e Educación no seu Calendario do Libro e da Lectura.


A AELG convidou aos centros de ensino e concellos a participar do Día De Rosalía de Castro organizando actividades de promoción da obra da nosa escritora para conmemorar o aniversario do seu nacemento.
Celebramos que se homenaxee a esta grande escritora pola importancia que tivo para as nosas letras, para a nosa cultura.
Aí vai un pequeno poema de Rosalía
 

Ben sei que non hai nada

novo embaixo do ceo,

que antes outros pensaron

as cousas que hora eu penso.

E ben, ¿para qué escribo?

E ben, porque así semos,

relox que repetimos

eternamente o mesmo.

Gandhi. A manga biography

Como xa sabedes, o 30 de xaneiro conmemórase o Día da Paz, recordando o asasinato de Gandhi. Hoxe presentámosvos dende a biblioteca unha banda deseñada que trata da vida deste representante da non violencia. O autor é Kazuki Ebine. É un manga .
Anticípovos que próximamente teremos na biblioteca moitas novidades en inglés. Achegádevos e preguntade por elas.

Manifesto pola paz

Hoxe, día 30 de xaneiro, recordamos a nosa continua loita pola liberdade, a igualdade, a xustiza, a solidariedade, o amor, o respecto e o bo trato a todas as persoas. Hoxe é o día mundial da paz.


Todos falamos da Paz, todos celebramos o seu día, pero cantos sabemos realmente o que iso significa? Cantos?

Vivimos nun mundo necesitado de Paz, cheo de loitas, loitas que nin sequera teñen sentido. Miles de persoas con poder decidindo por outras moitas que non teñen dereito a alzar a voz e dicir o que de verdade pensan, polo feito de non nacer nunha familia poderosa, polo feito de que hai que seguir un canon que o paso do tempo nos impuxo! Pero, por que son os cartos os que moven as guerras? Por que a ansia de poder? Por que miles de armas fabricadas para un só e claro fin? Este fin, amigos/as, é matar. Estámonos convertendo en máquinas e aparellos con botón de autodestrución. E a parte máis triste é que non facemos nada por cambialo, senón que intentamos “pasar” mentres non nos toca de preto. Porque moitos nenos, familias enteiras levántanse pola mañá esperando ver unha pomba branca no ceo, pero sempre se atopan cun ceo gris que nos cobre e que lles imposibilita ver máis alá da súa propia morte.

Decidamos, e decidamos ben, amigos/as, porque este día é para reflexionar, por iso vos animo a facelo. Porque, como sempre escoitamos, as cousas grandes comezan por ser pequenas. E que este día non sexa o único do ano no que pensemos na xente morta inxustamente, na xente marxinada, nos nenos explotados, nas persoas sen opcións; senón que traspasemos fronteiras, consigamos, amigos/as, que o mundo sexa un fogar para todos, non un túnel sen fin de sufrimento. Para que cando miremos ao noso arredor nos sintamos orgullosos de nós mesmos. E cando nos sintamos orgullosos do que conseguimos entre todos, esa sensación que invade o teu corpo e sae a través dos poros en forma de alegría, esa sensación será a Paz, e non a cambiaremos por nada, porque saberemos que a nosa loita valeu a pena, que a nosa loita por fin deu o seu froito.

Nun día como o 30 de xaneiro, animamos a xente a reflexionar, a deixar o individualismo, a loitar pola igualdade e polo cese das guerras, a non nos deixar levar pola cobiza e a avaricia, a axudarnos uns aos outros… En definitiva, hoxe máis que nunca animamos a xente a loitar pola paz.

Podemos vivir nun mundo mellor, nas nosas mans está poder conseguilo ou non.

Ana Ayude Puga

Nuria Rouco Mejuto

B1A

30 DE XANEIRO. DÍA ESCOLAR DA PAZ E A NON-VIOLENCIA

O Día Escolar da Paz e a Non-Violencia ten como obxectivo a educación en e para a tolerancia, a solidariedade, o respecto aos dereitos humanos, a non-violencia e a paz.

Este ano (64 aniversario da morte de Gandhi), o Seminario Galego de Educación para a Paz, proponnos unha reflexión sobre “A aprendizaxe da democracia na escola”.

Para “aprender a paz”, debemos ser educados en democracia, formados en actitudes democráticas. E isto implica a democratización dos sistemas educativos, a educación no diálogo e a participación, e o acceso ao sistema educativo de todos os cidadáns, con independencia de raza, condición social, idade...

No ano 2011, nos países afectados por conflictos armados, 28 millóns de neno@s en idade de ir á escola primaria non estaban escolarizados e só o 79% dos seus xóvenes sabían ler e escribir.  Decenas de miles de nen@s foron reclutad@s ou utilizad@s polas forzas armadas ou grupos armados en todas as rexións do mundo, privándo@s da súa infancia e dos seus dereitos, entre eles, o dereito  á escolarización.

“Xa que as guerras nacen na mente dos homes, é na mente dos homes onde deben erixirse os baluartes da paz” (Acta Constitucional da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura).

Neira Vilas e Rachel de Queiroz: dúas figuras universais

Onte, 27 de xaneiro, tivo lugar na casa da cultura a conferencia titulada Xosé Neira Vilas e Rachel de Queiroz, fabuladores artífices, organizada polo Concello de Melide. Neste acto, presentouse o libro da profesora da Universidade Estadual do Ceará, Cleudene de Oliveira, titulado Xosé Neira Vilas e Rachel de Queiroz, figuras universais. Unha ponte entre Ceará e Galicia. Participaron no acto a profesora brasileira e o autor das Memorias dun neno labrego.

Neste libro, a profesora trata de establecer un paralelismo entre as obras destes dous grandes fabuladores que emigraron e volveron ás súas terras para contar as historias das súas terras e das alleas.

No acto, Neira Vilas, ademais de falar da obra de Cleudene de Oliveira, resaltou a importancia do noso idioma, recalcando que temos unha lingua de grande extensión que compartimos con todos os países lusófonos. Falou tamén da importancia que tivo para nós a Galicia de América e comentou que a obra de Cándido Pazó, Memoria das Memorias dun neno labrego, foi representada no Brasil, con grande éxito e que foi entendida perfectamente utilizando a fonética do galego.

Neira Vilas comentou que, ademais da profesora Cleudene de Oliveira, tamén unha profesora de Melide, Dolores Rodríguez, está realizando unha tese comparando o mundo rural irlandés co galego, que aparece reflectido nas obras de John McGahern e de Neira Vilas. Na imaxe aparecen as dúas investigadoras xunto con Neira Vilas.

Ano de Celso Emilio Ferreiro

Este ano 2012 será o do poeta Celso Emilio Ferreiro. Celebraremos o centenario do seu nacemento, o 4 de xaneiro 1912 en Celanova, e o cincuentenario da publicación da primeira edición de Longa noite de pedra, o seu poemario esencial e libro insignia da memoria cívica e literaria de varias xeracións. O grande poeta político e social da Galicia contemporánea, o poeta galego do século XX, probablemente, máis querido e popular volverá ser lembrado  en Galiza e fóra dela.

MONÓLOGO DO VELLO TRABALLADOR

Agora tomo o sol. Pero até agora

traballei cincoenta anos sin sosego.

Comín o pan suando día a día

nun labourar arreo.

Gastei o tempo co xornal dos sábados,

pasou a primavera, veu o inverno.

Dinlle ao patrón a frol do meu esforzo

i a miña mocedade. Nada teño.

O patrón está rico á miña conta,

eu, á súa, estou vello.

Ben pensado, o patrón todo mo debe.

Eu non lle debo

nin xiquera iste sol que agora tomo.

Mentras o tomo, espero.



ADEUS A ISAAC DÍAZ PARDO

Flores para Isaac Díaz Pardo

Hoxe despedimos a Isaac Díaz Pardo, intelectual, escritor e artista galeguista que se impuxo a tarefa de preservar, fortalecer e reconstruír a cultura e a memoria de Galicia. Acometendo facetas de empresario cultural, deseñador industrial, escritor, editor, promotor e mecenas de proxectos.

Cursou estudos na Escola de Belas Artes de San Fernando (Madrid).Pasou logo a ter unha praza de profesor na Escola Superior de Belas Artes de Sant Jordi de Barcelona e comezou as exposicións en España e no estranxeiro.Ao seu regreso inicia, cunha exposición na Coruña, unha etapa de dedicación plena á pintura que abandonaría en 1948, para entregarse por completo a un proxecto de dinamización sociopolítica e empresarial que tentaba de internacionalizar a cultura galega.Deste xeito abandonou as artes plásticas, pasando á cerámica e fundando con outros socios a fábrica de Cerámicas do Castro en Sada ,o que repite na Arxentina, onde pasaría trece anos e construiría xunto con outros destacados galeguistas como Luís Seoane o Laboratorio de Formas, precursor doutras actividades de desenvolvemento como as levadas a cabo na Cerámica de Sargadelos, o Museo Carlos Maside, o Instituto Galego de Información, a editorial Edicións do Castro, etc.

Das institucións que este colectivo creou para recuperar a memoria histórica, sería a dirección e administración do Grupo Sargadelos a faceta máis coñecida do intelectual galeguista, e a que lle causaría máis desgustos ao ser apartado do equipo de dirección.

Como escritor de ensaio e crítica, destacan Xente do meu Rueiro, O ángulo de pedra, Galicia Hoy (xunto con Luis Seoane), Paco Pixiñas (con Celso Emilio Ferreiro), El Marqués de Sargadelos ou Castelao, ademais dunha morea de artigos en xornais como La Voz de Galicia (onde colaboraría até o 2009).

O pai de Isaac Díaz Castro, Camilo Díaz Baliño, foi asasinado en agosto de 1936 e tirado nunha cuneta, xunto co estudante Sixto Aguirre Guerin, en Saa (Palas de Rei), moi preto de Melide. Alí homenaxéanse todos os anos o dí 14 de agosto.

 Nesta foto, do ano 2008 aparece Isaac Díaz Pardo, xunto coa súa dona, con Avelino Pousa Antelo e David Otero o día en que inauguraron un monumento en memoria e honra destes dous galeguistas asasinados xa nos primeiros días da guerra.
Isaac tivo xa que esconderse cando era aínda un adolescente para que non o matasen como a seu pai, xa que el seguía os seus pasos.

Isaac tivo unha vida de traballo en defensa da nosa cultura e da nosa memoria histórica, e Galiza débelle moito a este home.
Hoxe está soterrado a carón de Valle Inclán e Aurelio Aguirre, nun lugar reservado a galegos ilustres no cemiterio de Boisaca, en Santiago.

Rematamos coas palabras que dixo unha das súas netas no enterro: "Que teñas boa viaxe, avó". Que teñas boa viaxe, Isaac.

O día 31 de decembro de 1936 faleceu D. Miguel de Unamuno, o pensador contraditorio, o profesor, o poeta, o novelista. Salamanca, cidade na que viviu moitos anos e na que morreu, bautiza o 2012 como Ano de Unamuno, conmemorando os 75 anos do seu pasamento.

Miguel de Unamuno y Jugo (Bilbao, 29 de setembro de 1864-Salamanca, 31 de decembro de 1936) foi un escritor e filósofo español pertencente á Xeración do 98. Morreu no seu domicilio de Salamanca o 31 de decembro de 1936, de forma repentina. Á súa morte, Antonio Machado escribiu: “Señalemos hoy que Unamuno ha muerto repentinamente, como el que muere en la guerra. ¿Contra quién? Quizá contra sí mismo.”

Unamuno empezou sendo un defensor da República e posteriormente apoiou o levantamento militar. No verán de 1936 fai un chamamento aos intelectuais europeos para que apoien os sublevados, declarando que representaban a defensa da civilización occidental e da tradición cristiá. Sen embargo, o entusiasmo pola sublevación pronto se torna en desengano e arrepentiuse publicamente do seu apoio á sublevación. O 12 de outubro de 1936 na Universidade de Salamanca, pronunciou un apaixonado discurso no que manifestou: “Quiero hacer algunos comentarios al discurso -por llamarlo de algún modo- del profesor Maldonado, que se encuentra entre nosotros. Se ha hablado aquí de guerra internacional en defensa de la civilización cristiana; yo mismo lo hice otras veces. Pero no, la nuestra es sólo una guerra incivil. Vencer no es convencer, y hay que convencer, sobre todo, y no puede convencer el odio que no deja lugar para la compasión. Venceréis, porque tenéis sobrada fuerza bruta. Pero no convenceréis, porque para convencer hay que persuadir. Y para persuadir necesitaréis algo que os falta: razón y derecho en la lucha. Me parece inútil el pediros que penséis en España».

Escribiu numerosas obras, entre elas novelas como: Paz en la guerra, Amor y pedagogía,El espejo de la muerte, Niebla, Abel Sánchez, La tía Tula, San Manuel Bueno, martir... etc.

Obras filosóficas como: Del sentimiento trágico de la vida (1913) y La agonía del cristianismo (1925).

Entre sus obras poéticas destacan: Poesías (1907), Rosario de sonetos líricos (1911), El Cristo de Velázquez (1920), Andanzas y visiones españolas (1922), Rimas de dentro (1923), Teresa. Rimas de un poeta desconocido (1924), De Fuerteventura a París (1925), Romancero del destierro (1928) y Cancionero (1953).

Teatro, como: La esfinge (1898), La venda (1899), La princesa doña Lambra (1909), La difunta (1909) , Raquel encadenada (1921) , Sombras de sueño (1926) , El otro (1926)… etc.

O APALPADOR

O apalpador ou pandigueiro é un personaxe ligado á tradición do Nadal do que existen testemuñas nas comarcas de Sarria, Courel e O Cebreiro,aínda que se está a recuperar en toda Galicia. O apalpador baixa a noite do 24 ou do 31 de decembro para visitar os nenos, tocándolles no ventre para ver se comeron abondo durante o ano, deixándolles unha presada de castañas, eventualmente algún regalo e desexándolles que teñan un ano novo cheo de felicidade e fartura.
Este ano, ademais de castañas, ímoslle pedir ao apalpador moitos libros e poucas tesoiras, para que o ano novo nos traia un ensino público de calidade para todos e todas.

CENTENARIO DE CUNQUEIRO

No 2011conmemorouse o centenario do nacemento de Álvaro Cunqueiro. O día 17 de decembro, deuse remate na vila natal deste grande fabulador, Mondoñedo, a este ano cunha homenaxe "A noite de Merlín", na que se desenvolveron diversos actos, entre eles a posta en escena polas rúas da COMITIVA DOS POBOS DAS TERRAS DE MIRANDA 

 seguidamente levouse a cabo a representación do teatro musicado baseado na obra de Cunqueiro MERLÍN E FAMILIA, para rematar cun espectáculo de pirotécnia A LUZ QUE VOLVE A MIRANDA e unha queimada popular A BREBAXE DA FELICIDADE

Nestes actos participou moita xente de Mondoñedo, dende nenos moi pequenos até xente maior. Foi un espectáculo cheo de cor, de música e de fantasía que gustou a todo o mundo.

SOLSTICIO DE INVERNO

Hoxe, día 21 de decembro, rematamos o trimestre no instituto. Esta é unha data moi especial, xa que nela conmemoramos o solsticio de inverno, que é o momento do ano en que o sol está nunha posición máis afastada con respecto ao Hemisferio Norte, polo tanto trátase do momento no que menos luz recibe.


Na antiga cultura celta, era esta unha época de renovación e esperanza. Supuña o final dun ano e a fin da escuridade, así como o nacemento dun novo sol. Polo tanto, era unha época na que se celebraban infinidade de festas e rituais.

Na Idade Media, a Igrexa trasladou a celebración das festas da natividade a esas datas para tentar desviar a atención dos festivais pagáns e facelos desaparecer.

Era tradición poñer ramiñas de acivro nas portas das casas, porque era sinal de invitación para que as fadas da fortuna entrasen.

No instituto realizáronse diversas actividades: partido de fútbol, festival musical, malabarismos, xogos de mesa... A biblioteca encheuse de alumnos/as que se divertían xogando.

Feliz solsticio de inverno 2011. Que as fadas da fortuna entren nos nosos fogares e no instituto e nos traian moita felicidade e un ensino público e gratuíto para todos e todas!

ENTREGA DE PREMIOS

Hoxe entregáronse os premios aos gañadores e gañadoras dos concursos de relatos do Samaín e dos microrrelatos en contra da violencia de xénero.
Había tres categorías para cada un dos concursos e dous premios por cada unha delas.
O alumnado premiado foi:

CONCURSO DE MICRORRELATOS CONTRA A VIOLENCIA DE XÉNERO

1º CICLO:

1º PREMIO: Belén Ayude Puga (S1A) con: Unha historia para contar
2º PREMIO: Sara Fociños Astrar (S1A) con Os contos non sempre acaban ben.

2º CICLO:

1º PREMIO: Paula Zas Castro (S4A) con Maltrato á muller
2º PREMIO: María Méndez Montero (S4A) con Maltrato ás mulleres.

BACHARELATO:

1º PREMIO: Xácome Laya Sánchez (2º BAC A) con un microrrelato sen título.
2º PREMIO: Ana Ayude Puga (B1A) con un microconto sen título.

CONCURSO DE RELATOS DO SAMAÍN

1º CICLO:

1º PREMIO: María Ramos ( S2A) con Unha noite máxica
2º PREMIO: Aida Couso Prieto (S1C) con A fin de semana máxica.

2º CICLO:

1º PREMIO: Jennifer Varela Martín (S4A) con Lenda do día de defuntos.
2º PREMIO: Beatriz González Varela (3º PDC)con A veciña

BACHARELATO:

1º PREMIO: Sandra Amboage (B1A) con O Tatuador
2º PREMIO: Ana Ayude (B1A) con O conto da avoa.

Se queredes ler os relatos e microrrelatos premiados, podedes consultar o blog ARTEFACTO.

DÍA CONTRA A VIOLENCIA DE XÉNERO

O día 25 de novembro, no noso instituto dixemos NON á violencia de xénero, e fixémolo de moitas maneiras. Expuxemos libros que tratan sobre ese tema...

 puxemos flores polas mortas e un sopro de aire para cambiar as cousas...

 pancartas para que se acaben as bágoas...

 textos no taboleiro...

 Cancións...

 videofórum coa película de Sara, unha muller maltratada polo seu marido...

 árbores con follas que caen prematuramente porque alguén considera que as mulleres son obxectos da súa propiedade e que as pode matar...

 Obradoiros para analizar situacións de violencia e discriminación ...

Imaxes do que pode chegar a pasar se a xente non se fai consciente desta terrible lacra social.

Acabemos coa violencia de xénero. Non sexamos cómplices desta situación.

XELA VOLVEUSE VAMPIRA

O día 25 de novembro conmemórase o día contra a violencia de xénero, por iso hoxe queremos recomendar unha lectura para todos/as relacionada co tema: Xela volveuse vampira, un libro de Fina Casalderrey, cunhas fermosas ilustracións de Noemí López.
Nesta obriña cóntase a historia dunha profesora, a mellor mestra do mundo, que cada vez se vai semellando máis a unha morta vivente porque ten os ollos violetas e tristes. Breixo, un alumno, tratará de descubrir se se estará a volver vampira. Que lle pasa en realidade a Xela? Poderédelo saber se ledes este libro que temos na nosa biblioteca.

DÍA CONTRA A VIOLENCIA DE XÉNERO

A violencia de xénero, especialmente a violencia exercida contra as nenas adolescentes e mulleres é un fenómeno de carácter mundial independentemente das condicións económicas dos países de orixe.
A violencia doméstica exercida como ameaza, agresión física ou psicolóxica ou homicidio, é, probablemente, a forma de violencia de xénero máis presente en todas as sociedades. En España desde o 2002 ata hoxe perderon a vida unha media de 66 mulleres ao ano de mans da súa parella ou exparella.
AMAR NON É MATAR

Aquí máis música, libros e info sobre este tema: http://igualdade.xunta.es/violencia-de-xenero



concurso de microrrelatos contra a violencia de xénero

Dentro do seu Plano Anual, o Equipo de Biblioteca do IES de Melide convoca un concurso de Microrrelatos con motivo do Día Internacional contra a Violencia de Xénero. A narración curta é un xénero que está callando entre o alumnado do IES de Melide. Cantas palabras necesitamos para poder contar unha boa historia? Retamos ao alumnado do IES de Melide a que con menos de cen palabras tente chegar ao corazón dos lectores.

Velaí as BASES e desta vez ninguén se queixará do moito que ten escribir:

- Os relatos xirarán en torno á violencia contra as mulleres ou ben a non violencia e  como debe ser o bo trato en calquera relación.
- Terán unha extensión máxima de cen palabras.

- O prazo de presentación remata o venres, 25 de novembro de 2011 .

- Establécense tres premios para os tres mellores microrrelatos presentados (1º ciclo, 2º ciclo e Bacharelato e CF).

- O xurado estará formado por tres profesores/as do Equipo de Biblioteca e dous alumnos/as membros da Asociación do Alumnado.

*O xurado poderá deixar deserto/s o/s premio/s se o considera oportuno.

PRESENTACIÓN DA OBRA DE YANELIS VELAZCO FAJARDO

O venres día 11 de novembro, ás 18:30 h, no salón de actos do Edificio Multiusos, terá lugar a presentación do libro Islas en el Tiempo, da escritora cubana Yanelis Velazco Fajardo. Participarán no acto, entre outros, a autora da obra e o escritor galego Xosé Neira Vilas.

Yanelis Velazco Fajardo nace no ano 1976 en Matanzas, Cuba. É licenciada en Filoloxía e profesora da Facultade de Artes e Letras da Universidade da Habana.

Como crítica literaria publicou numerosos ensaios sobre poesía en revistas literarias cubanas. Moitos destes ensaios están escritos en galego e dedicados a escritores e intelectuais galegos como Méndez Ferrín, Vázquez Pintor, Ánxel Fole, Celso Emilio Ferreiro, etc

A relación de Yanelis Velazco con Melide comeza en 2004, cando decide estudar a obra do escritor melidao Xosé Vázquez Pintor, froito do cal será o seu ensaio literario Xosé Vázquez Pintor. La memoria que reconstruye un mundo, publicado en 2007. Desde entón está vinculada á nosa vila. Así na I Feira do Libro de Melide (2008) presenta a obra de Vázquez Pintor Para decir abril e na segunda edición (2009) é a pregoeira da feira.

Agora vainos presentar a súa obra poética Islas en el tiempo, á que pertence este fragmento titulado Inventario.

"Párpados, ecos, agujas, pomos de plástico, teteras, vestidos de encaje, bistecs, tacones rojos, el beso, la camisa, la nostalgia, la mermelada de mango, otra vez los tacones rojos y toda la música. Amaneceres, café caliente, cerveza de jarra, bailar contigo, el mono del parque zoológico, los poemas junto al río, las frituras de mi padre, aguacate, mamey, maní, mamá, mío.

Recojo las palabras, las guardo en el baúl de la memoria junto a otras tantas que no vocifero desde hace tiempo. Las guardo, pero me quedo con algunas... tacones rojos por supuesto, la camisa, la nostalgia, el beso... bailar contigo"

PREMIOS CONCURSO DE CABAZAS

Hoxe, na biblioteca, entregáronse os premios do concurso de cabazas. As alumnas premiadas foron:

 1º premio para o 1º ciclo de ESO: Paula Vázquez Sufuentes, de S1B.

O segundo premio para o primeiro ciclo foi para Sofía Taboada García, de  S1B

O  premio único para segundo ciclo foi para María Ayude Puga, de 3º de ESOA.

Tamén se sorteou un premio entre todo o alumnado participante, e correspondeulle a María Vázquez Rodríguez, de S1B.
Felicitamos a todas as gañadoras e a todos/as os/as participantes pola grande calidade dos traballos presentados, e esperamos que sigan participando en cursos sucesivos.
Para todos/as, os nosos parabéns.

PRESENTACIÓN DE NÓMADES

O venres, 4 de novembro, tivo lugar a presentación da nova novela gráfica do noso compañeiro de instituto Xosé Tomás. O acto foi organizado pola Asociación Cultural Terra de Melide, e levouse a cabo no edificio multiúsos de Melide.

Xosé Tomás deleitounos unha vez máis coas súas palabras e as súas imaxes.

Nomes de mulleres, imaxes, cores, olores, música e tamén silencios danse cita nesta fermosa novela gráfica que non deixa indiferente a ninguén.



Despois de escoitar as súas palabras, dedicounos a todos os que quixemos o seu libro e os seus debuxos.

Grazas Xosé Tomás por este agasallo e por estar do lado dos desfavorecidos, dos que máis padecen na nosa sociedade, neste caso das mulleres inmigrantes.

A ORIXE DO PLANETA DOS SIMIOS

Hoxe conmemoramos o Día da Ciencia en Galego con un cinefórum na biblioteca. A película escollida foi A Orixe do Planeta dos Simios.
Esta película é a precuela do Planeta dos Simios, do ano 68. Nela, un científico traballa nunha cura para o Alzheimer que está sendo probada en monos. Unha destas criaturas é César, cuxa intelixencia evoluciona de forma rápida e ao que o protagonista da historia leva ao seu fogar para protexelo da crueldade dalgún dos seus compañeiros. Pero algo sae mal.
A visión destas imaxes serve para facernos reflexionar sobre os riscos da enxeñería xenética, sobre a utilización dos animais para a experimentación, sobre o papel das farmacéuticas na nosa sociedade e, en definitiva, sobre a ética na ciencia.


Título: A Orixe do Planeta dos Simios


Título Orixinal: Rise of the Planet of the Apes

Xénero: Aventuras, Ciencia Ficción

Nacionalidade: USA

Ano: 2011

Director: Rupert Wyatt

Guión: Amanda Silver, Rick Jaffa

Reparto: James Franco, John Lithgow, Freida Pinto, Andy Serkis, Brian Cox, Tom Felton, David Oyelowo

AS MULLERES NA CIENCIA: MARIE CURIE E MARÍA WONENBURGER

O vindeiro 4 de novembro celébrase o II Día da Ciencia en Galego. Este ano está adicado á química, pois o 2011 foi declarado pola Unesco Ano Internacinal da Química, e á muller na ciencia, homanexeando a María Currie, hai 100 anos que se lle concedeu o Premio Nobel pola súa contribución á Química, e a María Wonenburger, unha prestixiosa matemática galega.

Marie Curie, naceu como María Sklodowska en Varsovia (Polonia) en 1867 e faleceu en Sancellemoz, Francia, en 1934. Estudiou Física e Química na Universidade da Sorbona, París, da que foi a primeira profesora nos tempos modernos e onde coñeceu o seu marido e compañeiro de investigacións, Pierre Curie.
Marie Curie foi a primeira muller en recibir un Premio Nobel, e a primeira persoa en recoller dous Premios Nobel en dous campos distintos, Física e Química. En 1903 Henri Becquerel, Marie Currie e Pierre Currie, recibiron o Premio Nobel de Física pola súa investigación común sobre o fenómeno da radiación. En 1911 Marie Currie recolleu o Premio Nobel de Química polo descubremento de dous novos elementos: o radio e o polonio.

María Wonenburger naceu en Montrove (Oleiros ) no ano 1927 e desde nena destacou polo seu interés polos números, o deporte e os idiomas. Fixo a licenciatura en Madrid. Foi a primeira española en conseguir unha beca Fulbright para realizar o doutoramento en matemáticas. Así chegou en 1953 á Universidade de Siracusa, en Nova Iorque. Traballou con prestixiosos matemáticos, como Nathan Jacobson, que dirixiu o seu

doctorado en Yale. Despois, regresou a España, onde volveu a estudiar o doctorado, ó non lle ser convalidado. Emigrou de novo e traballou en Ontario, Toronto (onde era a única muller que ocupaba un posto de profesora de matemáticas na universidade), Búfalo e Indiana (onde acadou a máxima categoría profesional, a de Full Professor). En 1983 abandonou a súa actividade profesional e trasladouse a súa casa familiar na Coruña, onde reside actualmente
María Wonenburger publicou numerosos artigos en revistas de prestixio no campo matemático e dirixiu oito teses de doutoramento. Destacan o elevado número de citas que aluden ó seu traballo investigador, ademáis de ser citada en numerosos traballos da súa especialidade. Déixounos un importante legado: xunto co seu alumno Roberth Mooby introduciu as chamadas álxebras de Kac-Mooby que xogan un papel central en Matemáticas e Fisica desde os anos 70. A súa labor investigadora levouna a figurar entre os mellores expertos de álxebra do mundo.

CONTO DE TERROR Á LUZ DAS VELAS

O venres 28 de outubro, cando entramos pola mañá no instituto sucederon cousas fóra do normal. Era aínda noite e as luces non estaban acesas, cando oímos uns ruídos estraños: apareceron auténticas pantasmas e a entrada do instituto era un lugar tétrico, iluminado por candelabros cheos de telarañas. Algúns asustáronse de verdade, pero foilles pasando o medo cando descubriron a Ramiro, o vicedirector debaixo dunha saba.
Un grupiño de rapaces de 1º de ESO C tamén quixemos celebrar o Samaín ao noso xeito, reunímonos na biblioteca  para ler. Pero a nosa lectura foi diferente á de outras veces. Para ambientarnos mellor apagamos todas as luces, baixamos as persianas e acendemos as velas dun deses magníficos candelabros que estaban no corredor do instituto. Escollemos un par de relatos: Napoleón y el espectro de Charlotte Brontë e un fragmento do Drácula de Bram Stoker. Despois vimos o comezo da película Drácula, de Bram Stoker de F. Coppola e quedáronnos ganas de seguir véndoa outro día.

TEMPO DE SAMAÍN

Hoxe conmemorouse no noso centro a festa do Samaín. Pola mañá entramos no instituto e, por un momento, pensamos que estabamos soñando: lobishomes, pantasmas, teas de araña, mortos, decorados fantasmagóricos... Si, estabamos no tempo do Samaín.

No recreo, a nova lectora de inglés presentouse para todo o alumnado interesado e falou do Samaín e do Halloween. Fixo preguntas aos asistentes e agasallou con caramelos aos que acertaban.



Parece que morreu mentres lía, pero non teñades medo, que non é de verdade.

III CURSO DE FORMACIÓN SOBRE PATRIMONIO LÚDICO

Os días 21 e 22 de outubro celebrouse no noso centro o III Curso de Formación sobre o Patrimonio Lúdico. Foi un curso dirixido a profesores/as co que se quere conseguir que os xogos tradicionais teñan cada vez máis importancia nas escolas e institutos galegos. A organización estivo a cargo da Asociación Galega do Xogo Popular e Tradicional, que ten a sede no noso instituto, e tamén colaboraron a asociación de profes Nova Escola Galega e o propio IES.

Asistiron unha sesenta persoas en total e, á parte de escoitar varias conferencias, os participantes puideron xogar a unha manchea de xogos, entre os que cabe destacar a loita galega, os birlos de lastra e ao canteiro, e os birlos de Caxide . Para ensinar os rudimentos destas catro modalidades deportivas, estiveron presentes no curso loitadores do Club A Cambadela da Estrada, xogadores de birlos da Órrea –A Terra de Miranda, e un xogador de birlos de Caxide – Parada do Sil.

Na biblioteca do centro levouse a cabo o obradoiro O xogo tradicional e as artes, impartido por Natalia Val e Pía Outeiriño.

Todo o mundo pareceu marchar moi contento de como saíran as cousas durante o curso. A ver se o ano que vén se pode organizar a cuarta edición.

Deixámosvos por aquí algunha foto.



PRESENTACIÓN DE NÓMADES

Hoxe tivo lugar na Biblioteca Ánxel Casal a presentación da novela gráfica NOMADES, de Xosé Tomás, ilustrador e profesor de inglés no IES de Melide.

Trátase dunha historia de mulleres que emigran dun lugar a outro, deixando un pasado e enfrontándose a un futuro incento e sempre difícil, no que sofren o desprezo e a incomprensión.

Unha vez máis, Xosé Tomás posiciónase do lado dos/as perdedores/as para denunciar a opresión e a marxinación social, utilizando unhas ilustracións tan fermosas que non podemos deixar de miralas.

Dámoslle os nosos parabéns ao noso compañeiro, asiduo colaborador da biblioteca, e agardamos que tamén presente a súa obra no instituto.

Por certo, XA TEMOS A NOVELA NA BIBLIOTECA dedicada polo autor. Podedes pasar a vela.