CONCURSO DE MICRORRELATOS

Un ano máis o Equipo de Biblioteca do IES de Melide convoca un concurso de Microrrelatos con motivo do Día Internacional contra a Violencia de Xénero.

Cantas palabras necesitamos para poder contar unha boa historia? Retamos ao alumnado do IES de Melide a que con menos de cen palabras tente chegar ao corazón d@s lectores/as. Atrevédesvos?

Velaí as BASES e desta vez ninguén se queixará do moito que ten escribir:

- Os relatos xirarán en torno á violencia contra as mulleres ou ben a non violencia e  como debe ser o bo trato en calquera relación.

- Terán unha extensión máxima de cen palabras.

- O prazo de presentación remata o mércores, 30 de novembro de 2016 .

- Establécense tres premios para os tres mellores microrrelatos presentados (1º ciclo; 2º ciclo e FP Básica;  Bacharelato e CF).

*O xurado poderá deixar deserto/s o/s premio/s se o considera oportuno.

PREMIOS A MICRORRELATOS SOBRE VIOLENCIA DE XÉNERO

O alumnado do IES de Melide demostrou unha vez máis que a literatura pode combatir a violencia de xénero. Foron moitos os microrrelatos que se presentaron á convocatoria que EDNL e Biblioteca lanzaban dende este blog. O xurado tivo que pedir axuda ao alumnado de literatura galega do s. XX e entre tod@s conseguimos consenso, concedendo os seguintes premios:

1º Ciclo de ESO: David Sesar Casal, de S2B

Ela non o lograba. Fuxiría a cada paso, alí estaba. Pedía axuda, pero interpoñíase. Ata que un día, sen previo aviso, os seus choros convertéronse en sangue

2º Ciclo de ESO: Sara Fociños Astrar, de S3B

CONFESIÓN PARA NINGUÉN 

Inmóbil, inerte,tirada no chan, mirándome. Que fixen? Por que o fixen? Isto está mal, moi mal, a miña vida, o meu amor, parece que a nosa historia por fin rematou. Que fixen? Por que o fixen? Todo foi pola túa culpa, sempre tentando tolearme, pero iso xa acabou. Todo acabou. Nunca antes che puxera a man enriba, nin a ti nin a ninguén. Que fixen? Por que o fixen? Pero os meus remordementos aquí rematan, o noso conto de fadas aquí remata. Todo o vivido, a nosa canción, a nosa balada,será substituída por un triste silencio, para sempre. Xa non o aguanto máis, o noso final será coma o de Romeo e Xulieta, tráxico, épico, un erro sen solución. Só podo facer unha cousa para acabar con este sufrimento.

BAC e CF: Belén Casal Taboada, de B1A  

TODO FOI CERTO 

Quizais el tiña razón, quizais era unha estúpida. Ao mellor merecía todas aquelas palizas, e ao mellor nunca fun unha boa esposa, como el dicía. É posible que el me amara, como sempre dixo, e que todo o fixo por min. Pero agora xa nunca saberei se todo aquilo foi certo.

PARABÉNS ÁS/OS GAÑADORAS/ES!!